1
دانش آموخته دکتری مرمت آثار، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی
2
استاد، دانشکده مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
با افزایش اهمیت هم‌سویی میان جریان‌های آموزشی-پژوهشی و نیازهای جامعه، واکاوی نقش دانشگاه‌ها در هدایت رویکردهای حفاظت و مرمت دیوارنگاره‌ها ضرورتی روزافزون یافته‌است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش ارزشیابی پایانی، ظرفیت‌های جریان‌ساز فعالیت‌های دانشگاه هنر اصفهان را در جهت‌دهی به این رویکردها بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مهم‌ترین مؤلفه‌های تأثیرگذار دانشگاه، مقوله «شناخت» و نیز «حفظ و تداوم بقای کالبدی اثر» بوده‌اند. علاوه بر این «اتخاذ قضاوت انتقادی صحیح در گزینش رویکردها» و «تدقیق مباحث نظری» دو مقوله دیگر بودند که می‌توانند در شکل‌گیری رویکردهای متناسب با مقتضیات هر اثر نقش مؤثری ایفا کنند. با این حال، برخی از نیازهای جمعیت هدف همچنان در برنامه‌های دانشگاهی مورد توجه کافی قرار نگرفته‌اند. از این‌رو، بازنگری در برنامه‌های درسی و جهت‌دهی پژوهش‌ها به‌سوی رویکردی کاربردمحور با تأکید بر حفاظت جامع، به‌منظور پاسخ‌گویی به نیازهای این حوزه پیشنهاد می‌شود. چنین رویکردی، ضمن تداوم ارتقای دانش فنی و توانمندی‌های آزمایشگاهی، زمینه را برای توسعه مهارت‌های تحلیلی، نقد روش‌مند رویکردهای موجود و تعمیق پیوند میان ابعاد مادی و هویت فرهنگی آثار فراهم می‌سازد.
